+ Yorum Gönder
Bölge bölge Türkiye ve Ege Bölgesi Forumunda Uşağın Eşme İlçesi Tanıtımı Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Mineli
    Devamlı Üye

    Uşağın Eşme İlçesi Tanıtımı








    Uşağın Eşme İlçesi Tanıtımı



    Eşme, Uşak ilinin 62 km güneybatısında olan ilçesi. Toprakları doğuda Ulubey, kuzeyde Uşak - merkez ilçe, batıda Manisa ilinin Alaşehir, Sarıgöl, Kula ve güneyde Denizli ilinin Buldan ile Güney ilçeleriyle çevrilidir.

    Eşme adının kullanılmasının nedenleri arasında; bugünkü ilçe halkının Eşmeli aşiretinden olması sayılır. Bir başka ihtimal de; Eşme, “su bulup gereksinimini gidermek için kısa yoldan eşilerek açılan pınarlara” verilen bir addır. Eskiden beri Eşme ve çevresindeki yaşam, yörük yaşamıdır. Bu yaşayış 20. yüzyıl sonlarına kadar sürmüştür.

    Eşme ilçesi köylülerinin atalarından kalma hatıralarına göre Eşme adı, bu addaki Yörük Oymağı’ndan kalmadır. Bugün, Eşme’deki en büyük aşiret Horasan’dan gelme oldukları bilinen Kargılı, Küşeli ve Çıkılı adlı üç oymağı bulunan Kaçarlar’dır. Bunun yanında Harmandalı, Kızıl Keçili, Kızıl Tekeli, Kara Tekeli, Kara Keçili, Manavlı, Sarı Keçili, Sarı Tekeli ve Eşmeli aşiretleridir. Eşme ilçesi ve civarı, uzun yıllardan beri Türkmen oymaklarının yurdu olmuş; konar-göçer / yaylakçı-kışlakçı hayatı yaşanmış ve bu durum, yer yer günümüze kadar süregelmiştir. Köylerin boy ve oymaklardan kalan adları da bu durumu açıkca göstermektedir. 19. yüzyılın ikinci yarısına kadar Eşma, “Beş-Kaza” adı ile anılan nahiyelerden birisidir. Bu nahiyeler, Selendi, Sirge, İnay, Güre ve Takmak’tır. Bu nahiyelerde, o zamanın hükümet teşkilatına göre: Müdür (Müdürağa), Tapu Memuru ve Askerlik Şube Başkanı bulunuyordu. Denizli Mutasarrıflık olduğu zaman, Takmak kaza merkezi olmuş; Selendi, Güre, İnay ve Sirge nahiyeleri yeni kazaya bağlanarak Eşme adını almıştır (1867). İlk yerleşme Kemer(Üçeylül mah) ve Elvanlar mah. gerçekleşmiş.Kemer mah. kısmına yaklaşık 1830 yılında dört kardeş yerleşmiş.Ali İmam,Koca Yusuf,Ese Çavuş ve bir kız kardeşleri.(Kaynak mustafa eroğlu ed.öğretmeni) Şimdiki kula yolunun altında evelerini üç yöne bakacak şekilde yapmışlar.Bu gelebilecek eşkiyadan korumak içinmiş.ve evleri birbirine gizli kapılarla bağlantılıymış. Üç kardeşten şu anda Eroğlu,keskinkılıç,Mutlu,bağcı,Çetin Kuşçu,soy adı taşıyan ailer oluşmuşmuştur. kemerde herkes birbirlerıyla akrabadır. Eşme ilçesi ve civarı uzun yıllardan beri Türkmen oymaklarının yurdu olmuş konar-göçer / 1898 yılında Elvanlar’dan demiryolu geçince, Elvanlar-Takmak şosesi (yolu) yapılmaya başlanmış ve 1900 yılının sonlarına doğru tamamlanmıştır.Demiryolunun Elvanlar’dan geçmesi ile ilçe merkezinin buraya nakli düşünülmüştür. Hatta hükümet memurlarının, bir iki ay Elvanlar’da oturdukları söylenmektedir. Fakat Takmaklılar, buna muhalefet etmişler ve kaza merkezini, 70 yıl daha Takmak’ta tutmayı başarmışlardır. Ancak; bu müddet içinde, Takmak’ta sanat ve ticaret bakımından herhang, bir gelişme görülmemiştir.1920 yılında Yunan işgaline uğrayan Takmak’ın, İstiklâl Savaşı’nın zaferle sona ermesi üzerine, işgalci Yunanlılar tarafından, kışlaları ve hükümet konağı yakılmış; böylece ilçe merkezi, bir harabeye dönmüştür. 3 Eylül 1922’de kahraman ordumuzun Takmak’a girmesi ile Eşme de düşman işgalinden kurtulmuştur. Yunanlıların yakıp yıkması ile harabeye dönen Takmak kasabasının imarının güçlüğü yüzünden, Manisa İl Genel Meclisi kararı ile ilçe merkezi, Afyon-İzmir demiryolu üzerinde Elvanlar istasyonu yanındaki araziye taşınmıştır. Bu yeni ilçe merkezi, kısa sürede gelişmiş; bugün Uşak İli’nin en büyük ve mamur bir ilçesi haline gelmiştir.Eşme İlçesi, 1953 yılına kadar Manisa İli’ne bağlı iken, aynı yıl il olan Uşak’a (Uşak Kütahya’nın ilçesi idi) verilmiştir.Bugün Eşme'nin bir köyü olan Takmak, 19. Yüzyılın ikinci yarısında, Denizli Mutasarrıflık olduğunda kaza merkezi olmuştur. 1898 yılında İzmir-Afyon demiryolu açılıp, tren Elvanlar mahallemizden geçmeye başlamıştır. Takmak Kaymakamı Vakkas Ferit Savaş, sosyal ve ekonomik yapının daha iyi gelişeceğini düşündüğü Eşme'ye, kazanın taşınması için uğraştı. 26 Mart 1934 Pazar günü Hükümet Konağındaki evraklar ve eşyalar kağnılarla Elvanlar'a taşındı. 1953 yılma kadar Manisa'nın bir ilçesi olan Eşme, 1953 yılında Uşak'a bağlandı.Batı Anadolu'da Uşak ilimize bağlı bir ilçe olan Eşme'nin doğusu Ulubey, kuzeyi Uşak merkez, batısı Alaşehir ve Sarıgöl, kuzeybatısı Kula, güneyinde de Buldan ve Güney ilçeleri ile çevrilidir. Denizden yüksekliği 810 m olup il merkezi Uşak'a karayolu ile 62, demiryolu ile 69 km mesafededir. İlçeden Uşak-İzmir Demiryolu geçmektedir.Bu ilçenin yazın kuruyan, kışın gürleşen dereleri, kuzeydeki Gediz ve Büyük Menderes ırmaklarına karışır. Gediz’den başka, yaz ve kış devamlı akan, herhangi bir akarsuyu yoktur. Kışın yağmur suları ile beslenen Güllü ve Eşme dereleri vardır.İlçenin gelir kaynakları; çiftçilik, hayvancılık, dokumacılık ve yurt dışında çalışan halkının gönderdiği paralardır: Tarım ürünleri arasında tütüncülük en yaygın üretilenidir. Tütün yetiştirmede, kadınların destek ve çalışmaları küçümsenemez. Son yıllarda kendini yenileyip geliştiren tavukçuluk, küçük ve büyük baş hayvancılığı ve beraberinde üretimi artan süt ürünleri diğer önemli bir gelir kolunu oluşturur. Ayrıca; halkın yaklaşık olarak yarıya yakın bir bölümü, yurt dışında (özellikle Almanya’da) çalışmakta olup; birçok aile de geçimini dışarıdan gönderilen paralarla sağlamaktadır. Özgün desenleri ve kalitesiyle adına festivaller düzenletip dünyaya açılım kapısı olan kilimciliğinin de halkın gelirine katkısı önemlidir. Bunların yanında kekik, konserve ürünü salatalık üretimi gelişmektedir. Yeleğen, Güllü, Ahmetler beldeleri olmak üzere 3 belediyesi vardır. Eşme Uşak’a 62 km, Kula’ya 43km, Güney’e 41km, Alaşehir’e 54 km uzaklıktadır. İzmir-Ankara demiryolu Eşme’den geçmektedir. Yıllık ortalama sıcaklık ise 13,6 C'dir.

    İdari yapı
    1362 km² yüzölçümüne sahip ilçenin nüfusu:13.200'dür ve 3 belde belediyesi ile 59 köyü bulunmaktadır.








  2. Mineli
    Devamlı Üye





    Uşağın Eşme İlçesi Görseller


    u-a-n-e-me-l-esi-g-rseller.jpg




+ Yorum Gönder