+ Yorum Gönder
Kişisel Sayfalar Özel Forumlar ve Gizliyara Özel sayfası Forumunda İlk şehit sahabe 1. 2. 3. Muslumanlar kimdir Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Ziyaretçi

    İlk şehit sahabe 1. 2. 3. Muslumanlar kimdir








    ilk şehit olan sahabe efendimiz kimdir?
    40. müslüman kimdir?
    1 2 ve 3. müslümanlar kimlerdir?







  2. Gizliyara
    FoRuMaciL Security






    İLK ŞEHİT SAHABE

    Sevgili Peygamberimiz "şehidliğin" üstünlüklerini anlatıyorlardı. Buyurdular ki:

    (Kıyamet gününde şehidler "Mahşer Yerine" gelirken; orada bulunan Peygamberler ayağa kalkarlar.. Onlar; çocukları akraba ve dostlarından 70.000 kişiye şefaat ederler (Cehennemden kurtarırlar).)

    Bu sözleri işiten "Nevfel" ismindeki sahabe iki oğlu ile hanımını oraya getirdi.

    - Yâ Resûl! Bir dua etmek istiyorum. Siz de "amin" der misiniz? diye sordu.

    Peygamber Efendimiz kabul ettiler. Bunun üzerine Nevfel:

    - Yâ Rabbi Nevfel kuluna "şehidlik" nasib eyle!.. duasında bulundu
    .

    Hazret-i Ali'nin bildirdiğine göre; ilk Gazâ'da (savaşda) Nevfel gerçekten şehid oldu

    Gazadan sonra ın Resulü ve arkadaşları Medine'ye dönüyorlardı.

    Kadınlar çocuklar ve ihtiyarlar karşılamaya çıktılar. Hepsi sevinç içindeydiler.

    Nevfel'in hanımı çocukları ve ihtiyar annesi karşılacılar arasındaydı.

    - Gazanız mübarek olsun Yâ Resûlallah Nevfel'in hali nicedir? diye sordular.

    Merhametli "Efendimizin" gözleri nemlendi. Şehidlik haberini vermeğe mübarek kalbleri dayanamadı. Elleriyle arka tarafı işaret buyurup geçtiler..

    Arkadan Hazret-i Ali geliyordu. Nevfel'in yakınları O'na sordular "ın Arslanı" yanında yürüyen Hazret-i Ammar'a:

    - Şehidlik haberini ben de veremiyeceğim. Yürü gidelim dedi.

    Eliyle arka tarafı işaret etti.

    Sonra Hazret-i Ömer geliyordu. "Büyük" Ömer de aynı şekilde hareket etmek zorunda kaldı

    Daha sonraki Hazret-i Osman da başka türlü yapamadı. Eliyle arka tarafı işaret edip geçti

    En sonra gelen Ebu Bekir hazretleriydi. Yanında "Muaz bin Cebel" bulunuyordu. Geride Hazreti Zübeyr' den başka kimse kalmamıştı.

    Nevfel'in yakınları son ümitle Sevgili Peygamberimizin en aziz arkadaşına yaklaştılar. Aynı şeyleri sordular.

    Hazret-i Ebu Bekir kendi kendine düşündü:

    "- Yâ Rabbim Ne kadar zor durumdayım. Eğer doğru söylersem mahzun kalbleri daha fazla üzmüş olacağım. Bunu yapmaktan Sevgili Peygamberimiz bile çekindiler O'na nasıl aykırı davranabilirim. Fakat yalan da söyleyemem.

    Sen bana öyle bir şey ilham et ki bu gariblerin yüreği daha fazla yanmasın ım"

    Peygamber Efendimizin doğru sözlü dostu "Sıddîk" bütün kalbiyle

    - Yâ ..! Ya Nevfel! diye "Ah" çekerek inledi
    .

    İşte o sırada yaydan fırlamış ok gibi "bir atlı" yıldırım hızıyla yanlarına yetişti.

    - Buyur Yâ "Sıddîk" Beni mi çağırdın. Ey Resulünün sevgilisi? diye sordu. Bu atlı Nevfel'den başkası değildi.

    Bütün Eshâb-ı kiram hayrette kaldılar.

    Sonra Cebrail aleyhisselâm isimli melek göründü. Peygamber Efendimize şunları söyledi.

    -Yâ Resûlalah Hak teâlânın selamı var

    (Eğer "Peygamberin Mağara Arkadaşı" Sıddîk bir kere daha "ALLAH" deseydi; "Yüceliğim" hakkı için bütün şehidleri diriltirdim. Çünkü Ebu Bekir adlı kulum; cahiliye devrinde "İslâmiyetten önce bile hiç yalan söylememiştir" buyurdu.

    Ebu Bekir'in yalancı çıkarılmaması için Nevfel'i Cenâb-ı Hak diriltti Nevfel bundan sonra nice yıllar daha yaşadı.

    Nihayet duası kabul olundu. "Yemame" çenginde şehidlik şerbetini içti.





  3. Gizliyara
    FoRuMaciL Security
    06-10-2010
    İLK ŞEHİTLER VE AMMAR AİLESİ
    Ammar ailesi deyince ilk şehitlik, aynı zamanda işkencenin en acımasız boyutu akla geliyor. Nasıl mı?
    Baba ; Yasir.
    Anne; Sümeyya.
    Oğul; Ammar.
    Muğire Oğulları tarafından bu aileye işkence çeşitlerinin en zoru olanı uygulanıyor ve bu işkence gösterisine Bizatihi Ebu Cehil de iştirak ediyordu.
    Evvela Sümeyya’yı iki devenin arasına bağladılar, ardından develer ters istikamete çekilerek gerdiriliyor, hemen yanı başında kocası Yasir de kırbaçlanma muamelesine tabii tutuluyordu. İşkenceler devam ederken O sıra da Rasulüllah (s.a.v) yanlarından geçince göz göze geldiler ve dedi ki:
    - Sabredin Ey Yasir ailesi, Allah bizimledir.
    Yasir ailesinin son günüydü; inleyişler, yalvarışlar, feryatlar gökkubbeyi inletiyordu adeta. Develerin çekilmesini işaret eden Ebu Cehil mızrağı Sümeyya’nın göğsüne sapladı, orada ruhunu teslim ederek ilk şehitlik rütbesi şerefine mazhar oldu. Sümeyya Cenneti Alaya kelebek misali göçtü. İlk şehit, ötelere ilk yürüyüş..
    Ardından gözlerinin önünde can verdiğini gören Yasir de şehitlik kervanına eklendi. İkinci şehit, ne mutlu.. Şehitlik badesini kana kana içtiler, ikisi de en Yüce makam tarafından sevildi.
    Ammar, önce annesini , sonra babasının can verirken izlerken bir yandan da kendisine yapılan işkence devam ediyordu. Ammar’ın kafasını suya soktular, Birinci ve ikinci daldırışlarda Kelimei Tevhidi tasdik etti, artık üçüncüye geldiğinde başı suya sokulduğunda takatının kalmadığını anlamıştı müşriklerin beklediği cevabı söylendi:
    - O peygamber değildir.
    Bu cevap karşısında Ebu Cehil’in gözlerinde zafer şimşeği çaktı ve:
    - Ha.. şöyle ol, baban ve annen gibi pisi pisine ölmedin. Dediler.
    Ammar’ın ikrarını yeterli bulmamış olsalar gerek ki O’na Lat ve Uzza tanrıdır lafını söylettirebildiler.
    Ammar bütün bu olanlardan sonra kalktı Habib-i Kibriya’nın huzuruna üzülerek çıktı ve dedi ki:
    - Ya Rasulullah! Bana zorla söylettiler, şimdi benim halim nice olur?
    Habi-i Kibriya:
    - Ya Ammar dayanamıycak noktada iken ve sarf ettiğin sözleri ikrar ederken kalbinin durumu nasıldı?
    Ammar ağlayarak cevap verdi:
    - Kalbim her an seninleydi Ya Rasululah!
    Kainat Serveri:
    - Sana tekrar baskı yaparlarsa, zorlarlarsa istediklerini söyleyebilirsin.
    Ammar derin bir nefes aldı. Çünkü imanını kaybettiğinin endişesini taşıyordu, bu sefer gözlerine sevinç yaşları bürüdü ve O anda bu konu ile ilgi vahiyde indi:
    - İman etmesinden sonra her kim küfür hayatına dönerse… Ancak kalp iman huzuruna ermiş olarak zor karşısında diliyle küfür kelimesini söyleyen böyle değildir.. ‘( Nahl 106-109)
    Böylece hiç kimse Ammar dininden döndü ifadesini söyleme cesaretini kendinde bulamıyacaktı..
    Bu yol çile üzerine kurulu, İslamiyet garip geldi garip gidecek hükmü Ammar ailesinin yaşadıklarını doğruluyor.




+ Yorum Gönder


ilk sehit olan sahabe,  ilk şehit olan sahabe,  ilk şehit olan müslümanlar,  ilk şehit edilen sahabe,  ilk şehit sahabe,  ilk sehit edilen sahabe