+ Yorum Gönder
Okul ve Eğitim ve Her Telden Eğitim Konuları Forumunda Transistör Nasıl ölçülür Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Ziyaretçi

    Transistör Nasıl ölçülür








    transistör nasıl ölçülür kısaca







  2. Ebru
    Devamlı Üye





    Transistör Nasıl Ölçülür Hakkında Bilgi

    Eklem Transistör yarı iletken malzemeden yapılmış elektronik devre elemanıdır. Her nekadar diyodun yapısına benzesede çalışması ve fonksiyonları diyottan çok farklıdır.

    Transistör iki eklemli üç bölgeli bir devre elemanı olup iki ana çeşittir.

    ■ NPN
    ■ PNP


    transistör1.jpg

    transistör.jpg
    Transistör aşağıda belirtildiği gibi değişik şekillerde tanımlanır: ■Transistörün kolay anlaşılması bakımından tanımı; Transistörün bir sandviçe benzetilmesidir, yarı iletken sandviçi.
    ■İkinci bir tanımıda şöyle yapılmaktadır; Transistör, iki elektrodu arasındaki direnci, üçüncü elektroda uygulanan gerilim ile değişen bir devre elemanıdır.
    ■Transistörün en çok kullanılan tanımı ise şöyledir; Transistör yan yana birleştirilmiş iki PN diyodundan oluşan bir devre elemanıdır. Birleşme sırasına göre NPN veya PNP tipi transistör oluşur.

    Transistörün başlıca çeşitleri şunlardır:

    ■ Yüzey birleşmeli (Jonksiyon) transistör
    ■ Nokta temaslı transistör
    ■ Unijonksiyon transistör
    ■ Alan etkili transistör
    ■ Foto transistör
    ■ Tetrot (dört uçlu) transistör
    ■ Koaksiyal transistör

    Transistörün kullanım alanları:

    Transistör yapısal bakımdan, yükselteç olarak çalışma özelliğine sahip bir devre elemanıdır. Elektroniğin her alanında kullanılmaktadır.

    ■NPN ve PNP transistörlerin yapısal gösterilimi,
    ■Transistör sembolleri

    Elektron Lambaları ilk defa 1906'da Dr. Lee de Forest tarafından uygulama sahasına konulmuştur. 1925'te Lilien Field ve 1938'de Hilsch ve Pohl tarafından, lambaların yerine geçecek bir katı amplifikatör elemanı bulma konusunda başarısızlıkla sonuçlanan bazı denemeler yapılmıştır. Çalışmaların amacı, lambalarda olduğu gibi katılarda da elektrostatik alan etkisi ile elektron akışını sağlamaktı. Daha sonraları bu çalışmalar bugünkü transistörlerin temelini teşkiletmiştir.
    1931-1940 yılları katı maddeler elektroniği hakkında daha ziyade teorik çalışmalar devri olmuştur. Bu sahada isimleri en çok duyulanlar, L. Brillouin, A. H. Wilson, J. C. Slater, F. Seitz ve W. Schottky'dir.
    Yıl 1948, Walter H. Brattain ve John Bardeen kristal redresör yapmak için Bell laboratuarlarında çalışıyorlar. Esas olarak yapılan; çeşitli kristallere temas eden bir ‘catwhisker’ in tek yönde iletken, diğer yönde büyük bir direnç göstermesi ile ilgili bir çalışmadır. Deneyler sırasında Germanyum kristalinin ters akıma daha çok direnç gösterdiği ve daha iyi bir doğrultma işlemi yaptığı gözlemlendi ve böylece germanyum redresörler ortaya çıktı.
    Brattain ve Bardeen Germanyum redresör ile yaptıkları deneylerde, Germanyum kristali üzerindeki serbest elektron yoğunluğunun, redresörün her iki yöndeki karakteristiğine olan tesirini incelediler ve bu sırada, catwhisker'e yakın bir başka kontak daha yaparak deneylerini sürdürdüler. Bu sırada ikinci whisker de akım şiddetlenmesinin farkına vardılar ve elektronik tarihinin bir dönüm noktasına tekabül eden transistör böylece keşfedilmiş oldu.
    Adını 'Transfer – Resistor' yani taşıyıcı direnç kelimesinden alan transistör'ün geliştirilmesine daha sonra William Shockley de katıldı ve bu üçlü 1956 yılı nobel fizik ödününe layık görüldüler.
    İlk yapılan transistörler 'Nokta Kontaklı' transistörlerdi. Nokta kontaklı transistörler iki whisker'li bir kristal diyottan ibarettir. Kristale 'Base', whiskerlerden birine 'Emitter' diğerine de 'Collector'‘ adı verilir. Bu transistörlerde N tipi Germanyum kristali base olarak kullanılmıştır.
    Whiskerler fosforlu bronzdan yapılır, daha doğrusu yapılırdı, bu transistörler artık müzelerde veya eski amatörlerin nostaljik malzeme kutularında bulunurlar.
    Her iki whisker birbirine çok yakındır ve uçları kıvrık bir yay gibidir, bu kıvrık yay gibi olması nedeni ile kristale birkaç gramlık bir basınç uygular ve bu sayede sabit dururlar.Yani yalnız temas vardır.
    Bu transistörlerin Ge kristalleri 0.5 mm kalınlığında ve 1 - 1.5 mm eninde parçalardır.
    Whisker arası mesafe ise milimetrenin yüzde 3'ü yüzde 5'i kadardır.
    Bu ilk transistörler PNP tipinde idi, yani kristal N tipi Whiskerler P tipi idi.
    Daha sonraları 'Yüzey Temaslı' transistörler yapıldı. Bu transistörler PNP veya NPN olacak şekilde üç kristal parçası birbirine yapıştırılarak imal edildiler. Yüzey temaslı transistörlerin yapılması ile silisyum transistörler piyasaya çıktı, daha sonraları transistörler kocaman bir aile oluşturdular ve sayıları oldukça arttı.

    Transistör'ün daha önceleri kullanılan radyo lambalarına göre
    üstünlükleri nelerdir?

    ■Transistörler çok küçüktür ve çok az enerji isterler.
    ■Transistörler çok daha uzun çalışma ömrüne sahiptirler
    ■Transistörler her an çalışmaya hazır durumdadır (lambaların flaman gerilimi sorunu)
    ■Çalışma voltajları çok daha azdır. Pille bile çalışırlar.
    ■Lambalar gibi cam değildir kırılmaz.





+ Yorum Gönder