+ Yorum Gönder
2. Sayfa BirinciBirinci 12
Bölge bölge Türkiye ve Marmara Bölgesi Forumunda İstanbul - Sarıyer'in Tarihi ile İlgili Merak Ettiğiniz Herşey Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Gizli @ yara
    Özel Üye

    Cevap: İstanbul - Sarıyer'in Tarihi ile İlgili Merak Ettiğiniz Herşey

    Yabancı ülke elçiliklerinin yazlık binalarının sarıyer ilçesi sahil şeridinde yer
    alması, havası, denizi, ormanları, bağları, mesire yerlerinin akıllara durgunluk veren güzelliği ve birbirinden güzel suları ile sarıyer ilgi çeken yerlerdendi.

    sarıyer büyüleyici güzelliği, yeşilin her tonunu dağ, bağ ve bahçelerinde taşıması, şifalı suları, nefis havası, sıcakkanlı insanları ve denizden yayılan iyot kokusu ile insanı mest eden bir yer olması nedeni ile gelenler buradan kolay ayrılamazlardı! sarıyer'in büyüleyici güzelliğini Yusuf Mardin "sarıyer'de Akşam" şiirinde ne güzel yansıtır:

    "Göklerde yüzer pembe bulutlar Akşamla solar defne ve çamlık; Söyler yine bir besteyi rüzgar Sessiz yayılır sonra karanlık.

    Hülya gibi ürpermededir su Üstünde çizimlerle seherden; Yollar serilir dağlara doğru Rüyalarımın gittiği yerden."

    sarıyer'de Rum, Ermeni ve Yahudilerden kalma her hangi bir iz olmamasına rağmen P. G. Inciciyan 18. Asırda İstanbul isimli kitabında; sarıyer vadisinde manastır olduğu, bu manastırların ayazmaları bulunduğu, bu ayazmaların Kestane Suyu, Gümüş Suyu ve Fındık Suyu ismini alarak kullanıldıklarını yazar.

    Hünkar Suyu, Kestane Suyu, Çırçır Suyu, Fındık Suyu, Şifa Suyu, Hidayetinbağı ve Bingöl Park mesireleri ve mesire içerisindeki suların harikulade lezzeti her yaz binlerce insanı sarıyer'e çeker. Kestane Suyu, Hünkar Suyu, Çırçır Suyu, Şifa Suyu, Fındık Suyu, Yerlisu, Vakıf memba suyu, Ayazma Suyu, Kumsal Suyu, Aralık Suyu, Kocataş Suyu ve İpek Suyu memba suları sadece sarıyer'in değil İstanbul'un en iyi sularındandır.

    sarıyer'de Hünkar Suyu, Kestane Suyu ve Kocataş Suyu olmak üzere üç su fabrikası vardı. Kocataş Suyu fabrikasında gazoz imalatı da yapılıyordu. Bu fabrikalardan Hünkar Suyu ile Kocataş Suyu fabrikaları kapandı, Kestane Suyu fabrikası ise çalışmaya devam ediyor.
    sarıyer vadisi içinde yer alan Fındık Suyu, Kestane Suyu, Hünkar Suyu ve Çırçır Suyu 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başlarında sadece sarıyer'in değil bütün Boğaziçi'nin eğlence ve kültür merkeziydi. Bu mesire yerlerindeki sahnelerde tiyatrolar oynanır, konserler verilirdi. Buralarda Abdi, Hasan, Minakyan ve Naşit gibi ustalar oynar; Tatyos, Karakaş, Memduh ve Nedim gibi musiki ustaları çalıp şarkılar söylerlerdi.

    sarıyer'e ismini veren sarı yarlar, yani Şifa Suyu ile Maden Mahallesi arasında kalan sarı renkli topraklardan uzun yıllar altın madeni çıkarılıp işlendiği bilinmektedir. Gelirin gideri karşılamadığı durumu ile baş başa kalınınca maden çıkarılması işinden vazgeçilmiş ve alan terkedilmiştir. Bu alan şimdi Maden Mahallesine bağlı Şifa Suyu yerleşim bölgesidir.
    sarıyer'de antik çağdan Bizans ve Osmanlılar dönemine kadar geçen süre içerisinde Rumlar balıkçılık, meyhanecilik ve gemicilikle uğraşırlardı. Sonraları bahçecilik, ticaret ve diğer iş kollarında da çalıştılar. Zamanla balıkçılık, gemicilik Türklerin yoğun ilgi gösterdikleri meslek oldu. Daha sonraları bahçecilik, çiçekçilik ve ticaret yapılması benimsendi. sarıyer meyvecilikte de hayli ileriydi. Bilhassa Mesarburnu ve Kocataş Tepelerindeki düzlük alanlarda yetiştirilen Osmanlı çileği, Çırçır Vadisi ile Bekardere arasında çok eski yıllarda yetiştirilen, son yıllarda tekrar aranılan hale gelen ve yetiştirilmeye başlanan ahududunun yanında; kiraz, fındık, üzüm bağları, kestane, incir, dut, erik, elma, ayva, armut ve şeftali gibi yemişler yetiştiriliyordu. Alanların imara açılması nedeniyle meyvecilik kaybolmaya başladı. Artık; elma, armut, ayva gibi yemişlerin yerini kivi aldı. Bekardere'den sarıyer'e doğru, sarıyer deresinin sağ ve sol yamaçları ile dere kenarındaki verimli sulak topraklarda ahududu ve kivi yetiştiriliyor.

    sarıyer'de bahçecilik çok gelişmişti. Bilhassa bağlarında hemen her türlü sebze yetiştirilip pazarlanıyordu. Bilhassa; taze fasulye, patlıcan, domates, kara lahana, ıspanak, pırasa, bakla, dolmalık biber, sivri biber, domates, salatalık sarıyer vadisinde bolca yetiştirilen sebzelerdi.

    sarıyer'in balığı, böreği ve muhallebisi ile tanındığı bilinir. sarıyer Karaköy Börekçisi 1885 yılından beri hizmet veren tarihi bir işyeridir. Böreğiyle çok ünlüdür. Keza sarıyer Muhallebicisi 1928 yılından beri muhallebisi, kazandibi, tavukgöğsü ve dondurması ile şöhretini devam ettirmektedir.

    sarıyer'de eskiden olduğu gibi şimdi de balıkçılık yapılmaktadır. Eskiden ahşap balıkçı kayıkları ve tekneleri ile yapılan balıkçılık son 25-30 yıldan beri ve bilhassa son on yıldan bu yana en son teknoloji kullanılarak, büyük saç gemileri ile yapılmaktadır. sarıyerli balıkçılar da diğer balıkçılar gibi sadece boğazda avlanmakla yetinmiyor, Karadeniz, Marmara Denizi, Ege ve Akdeniz olmak üzere hemen her denizde avlanarak ekonomiye katkıda bulunmaya devam ediyor.

    sarıyer'de eskiden dalyan balıkçılığı da yapılmakta idi. Bilhassa Bülbül dalyanı Boğaziçi'nin en büyük Kurtağzı Dalyanı idi. Sabih Beyle ünlenen dalyanı bir süre, dalyancılıkta ileri düzeyde deneyime sahip olan Yeniköylü balıkçı reislerinden Sokrati Reis devam ettirdi. Son yıllarda artık dalyan kurulmuyor. Kurulsa da göstermelik çok küçük bir dalyan kuruluyor.
    Cevap: İstanbul - Sarıyer'in Tarihi ile İlgili Merak Ettiğiniz Herşey frmacil sayfa 2iki Cevap: İstanbul - Sarıyer'in Tarihi ile İlgili Merak Ettiğiniz Herşey

  2. Gizli @ yara
    Özel Üye
    sarıyer sahil şeridi balıkçılık için en uygun yerlerdendir. Bilhassa küçük ağ balıkçıları sarıyer sahil şeridini çok kullanırlardı. sarıyer'de Kılıç Kaptan, (Vehbi Koç Vakfı Lisesi önü), Kumsal önü (Mehmet Akif Ersoy Parkı önü), Taşiskele ve Sarayarkası manyat çekilen alanlardı. Keza ırıpçılar da bu alanlardan yararlanıyorlardı. Voliciler ise sadece sarıyer'de değil, boğazın her uygun yerinde avlanıyorlardı. Deniz kenarında uygun yerlerde ve çok güneş alan yamaçlarda çirozculuk da yapılmaktaydı.

    sarıyer'de küçük ağ ve olta balıkçılığı gibi amatör balıkçılıkta öteden beri yapılmaktadır. 1960 yılından bu yana ıstakoz ve kılıç balığı avcılığı, boğaz trafiğinin yoğunluğu ve deniz kirliliği nedeniyle yapılamamaktadır. sarıyer'de fazla eğlence merkezi yoktu. Olanların da en ünlüsü uzun yıllar ününü devam ettiren Canlı Balık Gazinosu idi. Hemen karşısında Yeşilyuva Gazinosu vardı. Bu gazinoların ikisi de kapandı.

    Cumhuriyetin ilk yıllarında Bülbül Sokağındaki gazinoda tiyatroda oynanıyordu fakat uzun süreli olmadı. sarıyer çarşısı içinde (İşbankası binasının olduğu yerde) sessiz film döneminde Hilal Sineması vardı, devam etmedi. Sonraki yıllarda Mesarburnu Caddesinde Ferah Park Gazinosu ve yazlık sineması, ilerisinde Gezi Sineması, Sefir Sokakta Gül Sineması sarıyer'in eğlence merkeziydi, hepsi kapandı. Bu boşluk sarıyer Belediye Başkanlığı Kültür İşleri Müdürlüğü, sarıyer halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü ve sarıyerliler Demeğinin faaliyetleri ile giderilmeye çalışılıyor.

    sarıyer Merkez Mahallesinde ilk basın organı Öz sarıyer Spor Dergisi adıyla (1953) yayınlandı. Çok daha sonraları ise sarıyer Spor Kulübü'nün yayın organı olan sarıyer Spor Dergisi (1983), Sentez Gazetesi (1997), sarıyerli Taraftarlar Derneğinin yayınladığı aylık Beyaz Martı Spor Dergisi (1993), Marmara Sentez Gazetesi (2001), sarıyer Yaşam Gazetesi (2003) (Bu gazete bilahare sarıyer Yerel Haber ismini aldı) ve Haber 34 sarıyer Gazeteleri yayınlanarak sarıyerlilere kültürel hizmet vermiş ve vermektedirler.
    Deniz ürünlerinin her çeşidinin bulunduğu sarıyer'in tarihi balık pazarı ve balık restaurantları da ünlüdür. sarıyer'in en ünlü restaurantı Uğurcan Balık Restaurantı idi. Dünya turizm listelerinde kendisine yer bulan bu restaurant da kapandı ve yerine park yapıldı. Balığı ile ünlü olan sarıyer'de pek çok balık restaurantı bulunuyor: Mesarburnu Caddesinde Beyaz Köşk Restaurant, Trıvana İçkisiz Balık Lokantası ve Mer Balık Restaurant, Cami arkası sokakta Dolphin Class, Captains Terrace ve Aquarius Set Balık restaurantları var. Çarşı içinde pide çeşitleri ile ünlü Pide-Ban müessesesi bulunuyor. Saray Arkası Sokağın deniz tarafında ise Tarihi sarıyer Balıkçılar Çarşısı vardı. Burada her tür balığı bulmak mümkündü ve balıkçıların tutup getirdiği balıkların mezatla satışı da burada yapılmakta idi. Ne var ki bu büyük çarşı da yıkılarak ortadan kaldırıldı (Mayıs 2005).
    Taşiskelesi Parkı içindeki sarıyer Spor Kulübü Kafeteryası ve Çay Bahçesi belediyece yıktırılarak ortadan kaldırıldı (Mayıs 2005). Sarayarkası Sokak üzerinde Cafe Kubilay, Public Cafe, Kumsal meydanında Kumsal Cafe ve Çay Bahçesi, Deniz Otobüsü iskelesi çay bahçesi sarıyer'e renklilik ve hareketlilik katan müesseselerdir.

    sarıyer büyük iş merkezi olan bir yer değildir. Halkı; işçi, memur, esnaf, balıkçı ve serbest meslek sahibidir. İşçiler sarıyer dışındaki işyerlerinde çalışırken, memurlar değişik kamu kuruluşlarında görev yaparlar. sarıyer dışında ticaret yapanlar olduğu gibi sarıyer içinde küçük esnaf ve ticaret erbabı varlığını sürdürmektedir.

    Sanayi sarıyer'de gelişmedi. Mahallede kurulan ilk fabrika Saray Arkası Sokaktaki Murat beyin gazoz fabrikasıydı. Sonraları Hünkar Suyu ve Kocataş Suyu ve gazoz fabrikaları kuruldu, daha sonra da Kestane Suyu Fabrikası. Bu fabrikalar teker teker kapanırken Kestane Suyu Fabrikası çalışmaya devam ediyor.




  3. Gizli @ yara
    Özel Üye
    sarıyer'de iki önemli bağ vardı. Bunlardan biri Hidayetinbağı diğeri de Ali Paşanın bağı idi. Ali Paşa'nın muhteşem köşkü bağın Fıstıklı Bağlar Sokak tarafında idi. Bu bina yıkılıp gitti, kalıntılarını görmek mümkün. Bağ parsellenerek satıldı ve Zümrütevlere dahil olan büyük bir yerleşim bölgesi meydana geldi.

    Hidayetinbağı hem mesire ve hem de ziraat ve bahçecilik yapılan çok büyük bir alandı. Burası da imara açıldı. Önce Zümrütevler adıyla bahçe içinde tek katlı villalar yapıldı (1947). Villaların dışında kalan alanda gecekondulaşma yolu ile çok büyük bir yerleşim bölgesi meydana geldi. Hidayetinbağı'nın ön taraftaki ağaçlık büyük alan asırlarca mesire yeri olarak hizmet verdi. Hidayetinbağı 1970'li yıllarda sahibi tarafından kiralandı. İşte o zaman kıyım başladı. Otoparka alan açmak için asırlık, çınar, dişbudak ve ıhlamur ağaçlarından kırk adedi hoyratça kesilerek yok edildi. Bir kısmı kasıtlı olarak kurutuldu.

    Sonunda Belediyece kamulaştırılarak park yapıldı.
    Park yapılan Hidayetinbağı, II. Meşrutiyet döneminde sarıyer'in kültür; Cumhuriyet döneminde de spor alanıydı. Burada bir sahne vardı, açık hava tiyatrosu oynanıyordu. Sonraları aynı yerde bir lokal ve çay bahçesi yapıldı. Daha sonraki yıllarda bayram yeri, yaz aylarında cambazhane olarak kullanıldı.

    Hidayetinbağı 1970'li yıllara kadar sarıyer'in spor alanıydı. Burada ağaçlar arasında futbol oynanırdı. Üst kısımda ise voleybol ve basketbol çalışmaları yapılırdı. Bu alandan sayısız şöhretli futbolcu yetişti, profesyonel kulüplerde oynadı ve milli formayı giydi.

    sarıyer'de park sayısı son birkaç yıldan beri artış gösterdi. Hidayetinbağı Parkı, Mehmet Akif Ersoy Parkı (Kumsal'da deniz kenarında), Liman Parkı(Atatürk heykelinin arkasında), Taşiskele Parkı (sarıyer Ali Kethüda Camii arkasında, Taşiskelesi yanında) ve Koru parkı (Koru Mahallesinde eski Rum Mezarlığının yerinde) isimlerini taşıyan beş park var.

    sarıyer'de sağlık kuruluşu olarak: sarıyer İsmail Akgün Devlet Hastanesi, sarıyer Sağlık Grup Başkanlığı, sarıyer Naile Sağlam Verem Savaş Dispanseri, sarıyer Merkez Sağlık Ocağı ve sarıyer Belediyesi İzzet Baysal Görüntüleme Merkezi var. Ayrıca Özel sarıyer Kliniği, Özel sarıyer Şifa Polikliniği, Özel Boğaziçi Dispanseri, Özel sarıyer Halk Polikliniği ve ayrıca üç özel laboratuar var.

    sarıyer'deki eğitim kurumlarının en eskisi sarıyer İlköğretim okuludur. Halk arasında Horozoğlu Konağı denilen Pertevniyal Sultan Konağında Cumhuriyet öncesi "Süleyman Bin Şah Binkaya Alp Numune-i İnnaz Mektebi" adıyla bir okul olduğu söylenegelmektedir. Bu konakta ilkokul 1924 yılında sarıyer 14. İlkokul adı ile açıldı. Bilahare okulun ismi Pertevniyal İlkokulu olarak değiştirildi. Bu okul da 1960'lı yılların başına kadar eğitim verildi. Yeni yapılan okul binasına taşınan sarıyer Pertevniyal İlkokulu 1983/1984 öğretim ve eğitim yılında orta okul ile birleştirildi.

    sarıyer Vehbi Koç Vakfı Lisesi Mesarburnu Caddesindeki eski orta okul binasında olup iki ayrı binadan oluşmaktadır. Öndeki bina tarihi Kaptan Bey (Kaptanyan) Yalısıdır. Bu bina Nemlizadelerden satın alınarak ortaokul olarak 1943/1944 öğretim ve eğitim yılında hizmete açıldı. 1966/1967 ders yılında orta okul yeni binasına taşındığından sarıyer Lisesi burada eğitime başladı. Bina yeterli olmadığından Vehbi Koç Vakfı tarafından orta okul binasının arkasına ve yamaçta yeni bina ve dershaneler inşa edilerek sarıyer Vehbi Koç Vakfı Lisesi adıyla 1975/1976 ders yılında eğitim ve öğretime açıldı. sarıyer Vehbi Koç Vakfı Lisesindeki süper sınıfta 1998/1999 öğretim yılından itibaren yabancı dilde eğitim verilmektedir.

    sarıyer Lisesi, Vehbi Koç Vakfı Lisesi olarak isim değiştirdikten sonra 1993/1994 ders yılında Kültür Merkezi yanındaki eski Pertevniyal İlkokulunda 1994'de öğretim ve eğitime başladı. 17 Ağustos Depreminde bina hasar görünce yıktırıldı ve hayırsever Hüseyin Kalkavan tarafından yeniden yaptırılan binada eğitime devam edilmektedir. Okulun ismi de Hüseyin Kalkavan Lisesi olarak değiştirildi.




  4. Gizli @ yara
    Özel Üye
    Uzun yıllar sarıyer Ortaokulu olarak kullanılan Kaptan (Kaptanyan) Bey Yalısı Öğretmenevi olarak tanzim ve restore edildi.


    sarıyer Halk Eğitimi Merkezi de önemli kültür merkezlerinden biridir. sarıyer Halk Eğitimi ve Akşam Sanat Okulu Müdürlük olarak 1962 yılında sarıyer Pertevniyal İlkokulu binasında eğitim ve öğretime başladı. Bu binanın arkasındaki Mısırlıların Konağı yıkılarak aynı yerde çok amaçlı yeni bina yapıldı.

    M.E.B. Çıraklık ve Yaygın Eğitim Genel Müdürlüğünün binası olan yeni binasında 1980/1981 yılında eğitim ve öğretime başladı ve burada faaliyetine devam etmektedir. 1985 yılında Dünya Bankasının "Yaygın Meslek Eğitim" projesi kapsamına alındı ve aynı yıl Akşam Sanat Okulu unvanını aldı. Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü bünyesinde tiyatro, Türk sanat müziği ve folklor çalışmaları yapılmakta ve sahnelenmektedir.

    sarıyer Rehberlik ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü Rehberlik Eğitim Merkezi 1990 yılında sarıyer Vehbi Koç Vakfı Lisesi binasında açıldı. 1991 yılında İstinye'deki Milli Eğitim binasına, 1993/1994'de Mehmet İpgin İlköğretim Okulu müştemilat binasına, 1997 yılında ise halen hizmet verdiği Karakol Sokaktaki binasına taşındı.

    sarıyer'de bir de mesleki eğitim veren Özel Öz Alternatif Dershanesi ve Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu var ve 1975 yılından beri mesleki öğretime devam etmekte, son birkaç yıldan beri de ÖSS sınavlarına öğrenci hazırlamaktadır. Bir diğer mesleki kurs da Özel Bora Sürücü kursudur. Bu kursta da şoför adaylarına eğitim verilmektedir.

    sarıyer ilçesinde mahalle olarak en çok dernek Merkez sarıyer Mahallesinde bulunmaktadır. Bu dernekler şöyle sıralanabilir: Kızılay Demeği sarıyer Şubesi, sarıyer Naile Sağlam Verem Savaş Dispanseri (1927), sarıyer Spor Kulübü (1940), Türk Hava Kurumu sarıyer Şubesi (1981), sarıyer Merkez Camii Yaptırma ve Onarma Derneği (1960), sarıyer Avcılık ve Atıcılık Derneği, sarıyer Din Görevlileri Derneği (1963), sarıyer Lisesi Mezunları Derneği (1991), sarıyerliler Derneği (SA-DER, 1992), sarıyer Vehbi Koç Vakfı Lisesi Öğrenci Koruma Derneği (1966), sarıyer Spor Kulübü Taraftarları ve Spor Kültürünü Yaygınlaştırma Derneği (1992), sarıyer Halk Eğitimi Merkezi Yaptırma, Yaşatma ve Geliştirme Demeği (1990), sarıyer Sosyal Geliştirme ve Halk Kültürünü Yaşatma Derneği (1993), sarıyer Rotary Kulübü Derneği (1993), sarıyer Lisesi Koruma Derneği (1994), sarıyer Musiki Derneği, Müstakil Esnaf ve Sanatkârlar Derneği, 1940 sarıyerli Sporcular Derneği (1997), sarıyer Kaymakamlığına Bağlı Dairelerin Binalarını Yaptırma, Yaşatma, Güçlendirme ve Kamu Personeli Sosyal Yardımlaşma Derneği (1998), sarıyer İlçe Emniyet Müdürlüğü Binaları Yaşatma Derneği, Atatürkçü Düşünce Derneği (ADD- 1997), Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği (ÇYDD), Boğaziçi Kültür Derneği, T. Emekli Astsubaylar Derneği, sarıyer Taşiskelesi Balıkçıları Yardımlaşma ve Dayanışma Demeği, sarıyer Yeni Merkez Camii Yaptırma ve Onarma Derneği (2003) (hemşehri demekleri dikkate alınmamıştır).

    Atatürkçü Düşünce Demeği (ADD) sarıyer Şubesi Fahrettin Serdaroğlu'nun başkanlığında Mustafa Balcı, Ümit Yaşar Pırnal, Selahattin Kırçal, Mehmet Cemgut Balcı, Fatma Nezahat Güven, Necati Yazır, İbrahim Balcı, Mehmet Şener Canatar, Hikmet İşler, Fatma Kırçal, Turgut Somayhoğlu, Zeki Çalışkan, Leyla Doruk, Fehmi İşler tarafından kuruldu.

    sarıyer'de ayrıca; S.S. 19. Taşıyıcılar Kooperatifive sarıyer Ziraatçılar I Kooperatifi isimlerini taşıyan iki kooperatif bulunmaktadır.

    Kurulan ve bir süre sonra kapanan veya kapatılan demekler de var. sarıyer İsmail Akgün Devlet Hastanesi Yardım Derneği, sarıyer Güzelleştirme Derneği,
    Küçük Balıkçıları Korama ve Kollama Demeği, sarıyer Balık Satıcıları Demeği, sarıyer Futbolseverler Demeği, sarıyer Sporseverler Derneği ve sarıyerli Profesyonel Futbolcular Dayanışma Demeği gibi.

    sarıyer Merkez Mahallesinin nüfusu (1997 nüfus sayımına göre) 12.282'dir. 1997'den bu yana hayli yıl geçmesine karşın merkez sarıyer Mahallesinin nüfusunda artış gözlenmemiş olup muhtarlık kayıtlarında da nüfus 12.300 olarak görülmektedir.
    sarıyer Merkez Mahallesinde; Hacı Müezzin Mehmet Raci Efendi, Emin Efendi, Yusuf Erdinç, Hikmet Dişmengil, Şeref Torun, Osman Telseren, Özcan Gerkuş ve Ömer Akyüz muhtar olarak görev yaptılar.

+ Yorum Gönder
2. Sayfa BirinciBirinci 12


kefeliköy kumdöken suyu ve baglar,  emirganda neden kanlikavak suyu denir,  topuzlu bend balik turleri,  trabya yakinindaki dergah camiiler,  evliya çelebi seyahatnamesi ve sarıyer hakkında bilgi,  sariyer mekez deki cesmenin tarihi