+ Yorum Gönder
Masal ve Hikaye ve Türk Masalları Forumunda Seven Adamla Papatya Masalı Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Uğur Baki
    Devamlı Üye

    Seven Adamla Papatya Masalı








    Seven adam ve papatya masalını biliyormusnuz, kesinlikle okumanızı öneririm..

    Sevgisiz insan, bir gün şans eseri bir çiçek
    bahçesinde bulmuş kendini, bahçedeki
    çiçekleri hiç düşünmeden ilerlemiş bir süre.
    Bir düzlüğün ortasında mola vermiş bir ara.
    Etrafına bakmış bir süre, hiç bir çiçek
    bir şey ifade etmemiş ona. Sonradan yıkılan
    bir ağaç görmüş ve onun yanında bir papatya.
    Papatya kendinden emin, o köşede yıkılan
    ağacın yanında çıkan rüzgara göğüs geriyormuş.
    Papatya o kadar güzelmiş kiSevgisiz insan
    sevgiyi tanımış. Buna şaşırmış. Alışamamış,
    ne yapması gerektiğini bilememiş. Pek tabii
    bildiğini sanmış Papatyayı sevmiş, okşamış,
    rüzgar ona zarar vermesin diye araya girmiş
    oturmuş Papatya bir süre tekrar dikleşmiş.
    Papatyanın zarar görmesinden öylesine
    korkuyormuş ki, böylesi bir güzelliğin sonsuza
    dek sürmesini, o kadar çok istiyormuş ki
    Papatyanın, ellerine dokunduğu her an, onu
    hissettiği her an kendini dünyanın en mutlu
    insanı hissediyormuş Sevgiyi öğrenen adam,
    gerek papatyayı korumak için gerekse ona olan
    doyumsuzluğundan dolayı papatyayı koparmayı
    ve yanına almayı istemiş. Onu bu bahçeden
    koparmak ona çok doğru gelmiş çünkü, onu
    yanında hep koruyabilecek, sevebilecekmiş.
    Papatyayı hiç düşünmeden çekmiş,
    koparmaya çalışmış, papatya buna direnmiş,
    direnmiş. Seven adam anlayamamış
    bu direnci, daha da güçle yüklenmiş papatyaya.
    Aklı o zaman neredeymiş, kim bilir
    Papatya gün geçtikçe solmuş, solmuş
    Adamın gölgesi onu öyle bir kapıyormuş ki,
    soluk almasını engelliyormuş. İşin garibi
    adam bunu görsede anlayamıyormuş,
    papatya soldukça üzerine daha çok titriyor,
    iyice kapıyormuş güneşini. Sevmeyi yanlış
    öğrenen adam, en sonunda dayanamamış
    ve papatyayı tüm gücüyle kendine çekmiş.
    Tüm dünyaya ne mutlu.. Ve o salak adama
    ne mutlu ki, papatya herşeye rağmen
    direnebilmiş gücü kalmasa da. Ama bu
    direniş o kadar büyük bir güç gerektirmiş ki,
    o herşeyden çok sevdiği papatya boynu bükük
    kalmış Seven adam işte o noktada her şeyi
    görmüş ve anlamış, yaptığının acısı ona
    öyle bir koymuş ki, sendeleyip yere düşmüş.
    Hayatında tanımadığı acıyı çekmiş adam.
    Hayatta kendini ilk defa haksız, ilk defa
    bencil, ilk defa küçük hissetmiş. Ağlamak
    para etmezmiş, üzülmekte. Güneş de
    hemen fayda etmezmiş papatyaya.
    Sevmiş adam, bir çiçeğe nasıl davranması
    gerektiğini görmüş gözündeki perdeler
    kalkınca Ağlayarak çiçeğin yanında durmuş,
    rüzgara karşı kendini siper etmiş yine ama
    çiçeği ne koparmaya çalışmış bir daha, ne de
    üzerinde gölge etmeye Papatya, tekrar mutlu
    bir şekilde bütün asilliğiyle ve gücüyle dimdik
    ayakta durana kadar bekleyecekmiş öylece,
    yakınında olacakmış çünkü, çiçeğin ona ihtiyacı
    olacağı bir zaman olursa o da o anda çiçeğinin,
    papatyasının yanında olacakmış. Seven adam,
    papatya onu bir daha hiç sevmese bile, onu
    sonsuza dek sevecekmiş, çiçek isterse uzakta,
    çiçek isterse yakında Çünkü seven adam için
    değerli olan tek şey varmış, o da çayırda
    tek başına ayakta durmaya çalışan eşi benzeri
    olmayan güzellikteki o tek papatya.







  2. Ezlem
    Üye





    Mutlu olmak için bekleyen pek çok insan vardır. Ancak mutluluklar beklemekle değil o mutluluğu aramakla bulunur. Bizi mutlu eden her şey bize çalışmakla gelecektir.




+ Yorum Gönder