+ Yorum Gönder
Masal ve Hikaye ve Türk Masalları Forumunda Başka Dünyalara Yolculuk Ile Ilgili Masal Örneği Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Ziyaretçi

    Başka Dünyalara Yolculuk Ile Ilgili Masal Örneği








    başka dünyalara yolculuk ile ilgili masal Örneği kısaca







  2. Ebru
    Devamlı Üye





    Başka Dünyalara Yolculuk Ile Ilgili Masal Örneği

    BAŞKA DÜNYALARA YOLCULUK

    Sebebim yok burada durmak için. Gidiyorum.. uzaklara.. yeni şeyler öğrenmek için kendimden başka dünyalara. Bu bir yolculuk. Kime gitsem farklı bir şey anlatacak biliyorum. Kimi yaşamış, kimiyse duyduklarından bahsedecek ve
    ben büyüyeceğim.

    Büyümek bazen bana bir yıl eskitmekle gelir, bazen de düşüncelerin değişmesiyle. Birileri sürekli: karışma bu konulara, uzaklaş. Oku, bil ama dalma. Karışık, harcanırs
    ın, tuz buz olursun diyor. İçimdeki ses bazen katılıyor bazen hayır diyor. Sebep yok sanırım. Sebep bulmaya çalışmıyorum bu sefer. Çünkü artık gidiyorum. Kendimden başka dünyalara yelken açıyorum. Okumak, bilmek ve daha farklı şeyler dinlemenin isteğiyle herkese bir soru soruyorum. Sorduklarım; cevapların altında, soruların üzerinde sebepler ararken ben çoktan oradan uzaklaşmış oluyorum. İçimde eskilerden kalma bir hesaplaşma varmışçasına bir açık oturum açılmıştır bile. Bazen sorularım çocuksu gelse de başkalarına aslında benim için çok, bir çok anlamı var. Sebebini bilmediğim anlamlar bazen. Durup düşündüğüm…

    Sanırım yolculukları işte bu sebepten seviyorum. Zihnime yeni sorular yerleştiriyor. Yeni cevaplar bulmama ve bulduğum cevapların bana getirdiği sorularla mutluluğum artıyor. Kafam karışıyor bazen ama toplamasını biliyorum galiba. Onu bir oda gibi düşününce aslında ne kadar çok düşünce var orda anlıyorum. Sanki küçücük bir odayı tıka basa doldurmuşsun ve aradığın bir eşyayı kolay bulamayacaksın. Kafamda böyle işte. Sorularımla dolu ve sorularımın cevaplarını aslında ben yolculuğa çıktığım bir anda bir kişiden yada bir kitaptan duymuştum. Biliyorum ama tıkış tıkış olan kafam arasında bulmam zaman alıyor ve ben onu kendi haline bırakıp gidiyorum. Biraz arasın, dinlensin. Delirmenin eşiğine gelmiş gibi hissedilen bir an işte. Tamda ondan, kendi bünyemden çıkıp başka kitaplara, başka insanlara, başka ansiklopedilere yolculuğa çıkıyorum.

    Bazen gerek bu biliyorum. İçim rahat edecek hissediyorum. Kafam benden uzakta olmayacak ama başka şeyle meşgul olurken ben o bilinçlerin altında karıştıracak. Arada elinde bir dosyayla ben biriyle konuşurken fırlayıp atlayacak ve bir sorum yanıt bulacak…

    Peki ya siz hiç gittiniz mi kendinizden? Gitmediyseniz bence bir gün bir deneyin. Başka birine misafir olun ve yaşadıklarını hissedin!





+ Yorum Gönder