+ Yorum Gönder
Eğitimle ilgili Bilgiler ve Yeni Misafir Soruları Forumunda Türkülerimize kitle iletişim araçları tarafından verilen önem Konusunu Okuyorsunuz..
  1. Ziyaretçi

    Türkülerimize kitle iletişim araçları tarafından verilen önem








    Lütfen bana acil Türkülerimize kitle iletişim araçları tarafından verilen önemi hakkında uzun bilgi verebilir misiniz?







  2. IŞILAY
    Devamlı Üye





    Lütfen bana acil Türkülerimize kitle iletişim araçları tarafından verilen önemi hakkında uzun bilgi verebilir misiniz?
    kitle-ileti-im-ara-lar-.jpg


    Modern teknoloji insanın dış dünyasını imar etti, ancak iç dünyası hep tatminsiz kaldı. Bu dünyanın da tatmini gerekir.

    İnsanoğlu için hayatta "bilinçli yaşamak, entelektüel bağımsızlık ve merak gerektirir. " Merak etmeyen için hayatta neyin önemi vardır?

    Muğla yöresinin meşhûr "ormancı" türküsünü dinlerken yaşanmış trajik bir olayı âdetâ yeniden yaşarsınız. Türküde haksız yere ormancı tarafından öldürülmüş iki gencin acıklı hikâyesi anlatılır.

    Gaziantep yöresinin Barak Türkmenlerinin "Ceren" türküsü ayrı bir lezzettir.

    Repertuarında 3 bin türkü olduğunu bir televizyon programında kendisinden dinlediğim Belkıs AKKALE' nin o kendine has tarzı kolay ulaşılacak bir seviye değildir. İbrahim TATLISES' in ağzından 1970'li yıllarda dinleyip doyamadığımız "Ayağında kundura" türküsü Anadolu insanının gönül zenginliğine has eşsiz örneklerdendir. Malatya Arguvanlı sanatçı Sebahat AKKİRAZ' ı dinlerken âdetâ o içli söyleyişiyle türküdeki olayları yeniden yaşarsınız. Davut SULARİ' nin yetiştirdiği bu eşsiz sesi yakın bir geçmişte, 3 Mayıs 2004'de Mersin Kültür Merkezi'nde dinlemeye doyamadık.

    Muzaffer SARISÖZEN, Nezahat BAYRAM, Nida TÜFEKÇİ, Neriman ALTINDAĞ TÜFEKÇİ isimleri Türk Halk Müziğinin ölümsüz isimleridir. Günümüz Türk Halk Müziği sanatçılarından bazıları akademik kariyer yapmakta, bürokrasi içinde zirvelere kadar tırmanmaktadır. Prof. Dr. Can ETİLİ ve Güzel Sanatlar Genel Müdürü Bayram Bilge TOKEL bunlardan iki örnektir. Can ETİLİ aynı zamanda avukattır. Neşet ERTAŞ ve Bayram Bilge TOKEL hakkında ilmî kitap yazılmış iki sanatçımızdır. Nesilden nesle sözlü nakille intikal ettirilen türkülerimiz Muzaffer SARISÖZEN' in gayretiyle ilk defa koroya kavuşmuş, devlet radyolarında Türk Halk Müziği programları ve derleme çalışmaları planlı bir ivme kazanmıştır. SARISÖZEN merhumun bu konudaki emeklerinin hakkı ödenemez.

    "Türk çocuğu ecdadını tanıdıkça, daha büyük işler yapmak için kendinde kuvvet bulacaktır. "

    Atatürk, millî kültürümüzün özünü teşkil eden folklor değerlerimizin derlenmesini ve araştırılmasını istemiştir. Halk türkülerimizin derlenerek kompozitörler eliyle işlenip senfonik eserler bestelenmesi üzerinde durmuştur.




  3. IŞILAY
    Devamlı Üye
    TÜRKÜ NEDİR?

    Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi'nin 6. cildinin 1482. sayfasında Nida TÜFEKÇİ'nin hazırlamış olduğu bölümde halk müziğinin özellikleri şu şekilde sıralanmıştır:

    1-Sahibinin bilinmemesi,

    2-Halk tarafından benimsenip onun ifadesine bürünmüş olması,

    3-Kulaktan kulağa verilmek suretiyle hayatını sürdürmesi,

    4-Gelenek haline gelmesi,

    5-Zaman içerisinde derin bir geçmişi olması,

    6-Hayatın ortak bir malı olması,

    7-Mekân içinde yaygın olması,

    8-Yöresel müzik ve müzik özelliklerini bünyesinde taşıması,

    9-İddiasız olması,

    10-Kişisel yapım olmaması.

    Bu tespitler anonim olan türkülerimizin kıstaslarıdır. Aksi takdirde bu özellikleri taşımayan ezgiler türkü olarak kabul edilmeyecektir.

    Şimdiye kadar çeşitli türkülerimiz bu özellikleri taşıyarak çalınmış, söylenmiş ve TRT repertuarına girmiştir. Ama şimdilerde bu kural ihlâl edilmektedir. Kuralın ihlâl edilmesi çağın getirdiği yeniliklerden ve "son sistem" iletişim araçlarından kaynaklanmaktadır.

    Cahit Öztelli Evlerinin Önü isimli kitabında iletişim araçlarının hızlı gelişmesinin Türk Halk Müziğine etkisi hakkında şöyle diyor:

    "Bir türkü en kısa süre içinde yurdun en uzak yerlerine, dağda koyunlarını otlatan çobana varıncaya dek yayılmaktadır.

    Bu hızla yayılma bir bakıma iyi olmadı denebilir. Toplumlar san'at isteklerini teknik araçlarla sağladıkları için yeni türküler pek az çıkıyor. Değişmeler hemen hemen olmuyor. Türküler bir merkezden yayıldıkları için de donmuş olarak kalıyor. "

    Bu haklı tespitin yanında günümüzde anonim türkü üretiminin durduğunu tespit eden ilgililer bu ihtiyacı "beste" ezgilerle karşılamaya başlamışlardır, türkü karakterindeki "beste" ezgiler sanki anonimmiş gibi gösterilerek TRT Kurulundan geçirilmiş ve halka sunulmuştur. Bu şekilde anonim olmayan ezgilere meşrûluk kazandırılmış, dolayısıyla bir aldatmaca döneminin de başlaması sağlanmıştır. Bu aldatmacayı tespit eden Yalçın Tura Türk Müziğinin Meseleleri isimli eserinin 47. sayfasında aynen şöyle demektedir:

    "Ne yazık ki, bilhassa 1940'lardan sonra Türk Musikisinin sadece halk musikisinden ibaret olduğu iddiası ''böl ve hükmet' görüşünün ajanları ve yardakçıları tarafından bol bol işlenerek masum zihinler bulandırılmış ve sun'î bir halk musikisi icrası bilhassa radyonun da yardımıyla yaygınlaştırılarak yeni ve ayrı bir tür haline getirilmiştir. Halkın musiki zevki üzerinde son derece menfî tesirler yapan bu cereyan giderek çözülmesi müşkül bir mesele haline gelmiştir. Folklor malzemesi ile ciddî sanat mahsulü arasındaki fark gözden kaybedilmiş, giderek tükenen repertuar, yeni bestelerin derleme imişcesine sunulmasıyla şişirilmeye çalışılmış, hattâ bestekârı bilinen dış kaynaklı birtakım yeni "mahnılar" Kars folklorundan örnekler yutturmasıyla radyo mikrofonlarına getirilmiş, Kolhoz Kahramanı Süreyya için bestelenmiş şarkı, Doğu Anadolu türküsü yapılmak istenmiştir. "

    Şimdi yapılanın da bundan farkı yoktur. Kaynağı ve yapımcısı belli olan türküler anonim diye TRT repertuarından geçirilip vatandaşa sunulmaktadır. TRT Müzik Dairesi Nota Yayınları arasında 1190. sırada yer alan "Varıp Neylemeli Sılayı Gayrı" türküsü, 1989 Kasım ayında kaybettiğimiz Adana'nın halk müziğine emeği geçen diş hekimlerinden Çetin Ünal Özülkü' ye ait bir bestedir. Başka örnekler için Halil Atılgan'ın Türk Halk Müziği ve Folklorla İlgili Makaleler isimli çalışmasının 222-230. sayfalarına bakılabilir.

    "Âşık Veysel,

    'Sazım ben gidersem sen kal dünyada

    Gizli sırlarımı âşikâr etme. '

    diyerek, Türk Milleti için bağlamanın dertlerimize yoldaş, türkülerimizin de iyi bir sırdaş olduğunu açıkça ifade etmiştir.

    Halkımızın yaşama mücadelesinin dile ve sazın teline yansımasını sağlayan bir aynadır türkülerimiz. Onun içindir ki, Anadolu insanı düğününü, kara gününü, kınasını, yakınmasını, mizahını, taşlamasını, aşkını, gurbetini, gurbette çektiği çilesini hattâ sevgilisine sitemini turnanın nezdinde dile getirmeye çalışmıştır. Milletimizin gönül bahçesinin gülleri olan türkülerimiz, Çukurova'da bozlak, Şanlıurfa'da hoyrat, Aydın'da zeybek olmuş, gönüllerimize dolmuştur. Gönlümüzü dolduran türküler yâr üstüne, ayrılık üstüne, gurbet üstünedir.

    Hasılı türkülerimiz gün olmuş gönül almış, dert dinlemiş, çaya giden Gelin Ayşe'nin feryadını dile getirmiştir.

    Türkülerde ana kucağının sıcaklığı vardır. Türkülerden sevdaların dumanı yükselir. Sevip de sevdiğine kavuşamayan âşıkların arzuları siğim siğim gözyaşı olur türkülerde. "

    "Eledim eledim. . . " diye başlayan ve dinlerken burnunuzun direğini sızlatan türkülere, göbek ve kalça dansıyla eşlik eden kalabalıkları görüp, tarifsiz duygular içine sürüklendiniz mi hiç? Şarkı ile türküyü birbirine karıştıran sunucuların bunca cehâleti karşısında siz de

    "Bu derecede cehl sehl olmaz

    Ancak mürekkep yalamakla kazanılırmış"

    diye kendi kendinize düşündünüz mü? Türk Halk Müziğinin anonim eserlerine kendi keyiflerine göre ilâveler yapan "üretken ve kabiliyetli müzisyen ve icracı"ların "yorum" adı altında yaptıkları türkü tahrifâtı türkülerimizi bozmuyor mu? Türkülerin güfteleri, bu toprağın insanının kıskançlığını, sevdasını, namus anlayışını ciltler dolusu kelâmın imbikten süzülmüş hâliyle anlatmıyor mu?

    "A benim ahtı yârim

    Başımın tahtı yârim

    Yüzünde göz izi var

    Sana kim baktı yârim? "

    diyeceklerine, son iki mısraı değiştirip:

    "Eller bana acımaz

    Sen bari acı yârim"

    diyenleri, günümüzün "yeni yetmeleri"ni Devlet televizyonu da "san'atçı" yaftasıyla halkımıza dinletiyor, türkülerin bozulmasından para kazananlara sadece seyirci kalıyor. TRT'de yıllarca "denetim" diye tutturan zihniyetin yerinde bugün yeller esiyor. "Ham çökelek" türküsü aynı âkıbeti paylaşmadı mı? Nasılsa "anonim"dir, sahibi yoktur diye aslı bozularak para kazanma metaı hâline getirilen türkülerimize sahip çıkıp, bu nezaketsizlere "Buna hakkın yok! " deme cesaretini kim gösterecektir?

    Türkülerimiz, halkın iç âlemini yansıtan, beşikten mezara kadar bütün yaşayışını içine alan en dikkate değer edebî mahsullerdir. Onda halkın acıları, sevinçleri, aşkları, büyük bir sadelik içinde yüzyıllar boyunca, bütün canlılığı ile sürüp zamanımıza kadar gelmiştir.

    Türkülerimizde millî musikimizin bütün özellikleri yaşamaktadır. Modern Türk Müziğinin doğuşu da ancak bu melodilerin ilmî bir görüşle tetkikinden sonra mümkün olacaktır.

    Türküler, bazen tarih vesikalarından değerli olabilir. Tarihi konu edinen türküler, o devrin bilinmeyen olaylarını, halkın bu olaylar karşısındaki durumunu da aydınlatabilir.

    Geleneklerle ilgili merasim (düğün, merasim eğlenceleri vb. ) türkülerinde eski yaşayışın düzeni görülür.

    Bu saydığım yönleriyle türküler, tarih, müzik, toplum, hayat, edebiyat bakımlarından iç ve dış yapıları ile daha ziyade önem kazanırlar.

    Türküler ancak ait oldukları milletin ortak malıdır. Kesin delil ve belgeler bulunmadıkça türküler için yer ve zaman tâyini doğru olmaz.




  4. IŞILAY
    Devamlı Üye
    Türkülerimizin önemli karakterlerinden birisi de tabiatla iç içe bulunmasıdır. Bu hâl halkımızın ruhundaki tabiat sevgisinin en canlı belgesidir. Denebilir ki, tabiat sevgisi milletimizi san'atkâr yapmıştır.

    Türkülerimiz, halkımızın edebî ve ruhî varlığının canlı birer hazinesidir. Türkülerimiz lâyık olduğu derecede ele alınmamış, tetkik edilmemiştir.

    Türkülerimiz;

    1) Çoban ve tabiat türküleri,

    2) Aşk türküleri,

    3) Yiğitlik türküleri,

    4) Tören (merasim) türküleri,

    5) Karşılıklı türküler,

    6) Oyun havaları,

    7) Ninniler,

    8) Ağıtlar (ölüm türküleri)

    başlığı altında 8 ayrı grupta toplanabilir.

    Türkü söylemek ruhî bir ihtiyaç olduğundan yeryüzündeki her halk türkü söyler. Türk folklorunun çok ilgi çekici türkülerinin benzerlerini Norveç tabiatı ve halk duygularını anlatan İbsen'in Gynte isimli piyesinde görmek mümkündür. Ayrıca Goethe Alman Halk Türkülerini toplayıp işlemiştir.

    Türk Halk Müziğini sevip de "Yozgat Sürmelisi"ni bilmeyen var mıdır? Merhum Nida Tüfekçi'nin derlediği bu eser türkülerimiz içinde zirve bir eserdir. Nida Tüfekçi eşi Neriman Altındağ Tüfekçi ile birlikte 1953-1959 yılları arasında İstanbul'da Yurttan Sesler Kadınlar Topluluğunu kurdu. Yurttan Sesler Erkekler Korosu, 4 ses, 4 saz, Divan-Bağlama-Cura toplulukları da onun hâtırasıdır. UNESCO'nun hazırladığı Dünya Müzik Tarihi adlı eserin Türk Halk Müziği bölümünü yazdı. Memleket Türküleri isimli eseri 1963'de yayımlandı.

    Irak Türkmenlerinin türkülerini en güzel söyleyen şüphesiz Şanlıurfalı Türk Halk Müziği San'atçısı Mehmet Özbek'tir. Özbek Folklor ve Türkülerimiz adlı kitabında 50 adet Şanlıurfa türküsünün sözlerini vermiştir.

    Kültür Bakanlığı Milli Folklor Araştırma Dairesi Başkanlığının (MİFAD) Şanlıurfa'dan Derlenen Türküler ve Oyun Havaları isimli eserinde 39 adet türkü yer almaktadır.

    Ben ve emsâllerimin çocukluğundan beri türkülerini dinleyerek büyüdüğü bazı THM sanatçılarının isimlerini zikretmek herhalde bir vefâ borcunu ödemek sayılır: Ahmet Yamacı, İzzet Altınmeşe, Nida Tüfekçi, Neriman Altındağ Tüfekçi, Şahin Gültekin Can Etili, Saniye Can, Yalvaçlı Ali Can, Nezahat Bayram, Ahmet Bayram, Yücel Paşmakçı, Yavuz Tapucu, Soner Özbilen, Mehmet Erenler, Ümit Tokcan, Kâmil Sönmez, Ramazan Şenses, Selahattin Erorhan, Selahattin Alpay, Özay Gönlüm, Ali Rıza Gündoğdu, Sümer İzgü, Mehmet Özbek, Ömer Şan, Bilge Şan, Tuğrul Şan, Bedri Ayseli, Bedia Akartürk, Muharrem Ertaş, Neşet Ertaş, Ürgüplü Refik Başaran, Huri Sapan, Nuri Sesigüzel, Ruhi Sucu ve daha nice isimler saz, söz ustası ve derlemeci olarak unutulmazlar arasına girmişlerdir. Fakülte dönem arkadaşım olup Kültür Bakanlığı Ankara Devlet THM Korosu Sanatçısı olan Salih Turhan 300 halk ezgisi derlemiş, notaya almış ve bazısı ortak bu konuda 15 eser yayımlamıştır. Halil Atılgan'ın Çukurova Türküleri isimli kitabını herhalde görmüşsünüzdür. Sadi Yaver Ataman, oğlu Adnan Ataman da folklor, türkü derlemelerinde önemli isimlerdir. "Hekimoğlu" türküleriyle tanıdığımız Ümit Tokcan sahasında zirve isimlerden biridir.

    "Öğretmene varamadım

    Naylon çorap giyemedim

    Karyolada yatamadım

    Abum abum kız abum

    Sebebim sensin abum"

    diyen bu Tokat türküsüne iyi kulak verelim. İnsanlık, tabiat karşısında tahribatının gücü ölçüsünde elde ettiği üstünlük yolunun çıkmaz sokak, hatta uçuruma açılan yol olduğunu fark edip, dün uğrunda çabaladığı nice şeyden bugün kaçar hâle gelmiştir. Nerede 25 yıl öncesinin naylon çorapları… "Naylon çorap giyemedim" diye hayıflanan genç kız hasretini türküye dökmüştür.

    Ahmet Hamdi Tanpınar Beş Şehir isimli kitabında türküyü şöyle tarif eder: " (…) ezik, eritilmiş kurşun gibi yakıcı ve yaktığı yerde öyle külçelenen türküler…"

    Tanpınar'a göre türküler, hayatın sürekliliği içinde bir yığın değişmeye rağmen daimi kalan, aslî yanımızı ifade ederler. Yazar Huzur isimli romanının kahramanı Mümtaz' a şöyle söyletir: Mümtaz "Aç kapıyı bezirgân başı" diye türkü söyleyerek oyun oynayan kız çocuklarını görünce: "Nuran bu oyunu çocukluğunda muhakkak oynamıştı. Ondan evvel annesi, annesinin annesi de aynı oyunu oynamışlardı. Devam etmesi gereken işte bu türküdür. Çocuklarımızın bu türküyü söyleyerek, bu oyunu oynayarak büyümesi… Her şey değişebilir, hattâ kendi irademizle değiştiririz. Değişmeyecek olan, hayata şekil veren, ona bizim damgamızı basan şeylerdir. "

    Yazar, Huzur romanında Mümtaz' a söylettiği bu fikirleri bir makalesinde aşağı yukarı aynı şekilde tekrar eder: "Zamanın ritmi, yaşama zarûretiyle bizi değiştirse de hayat devam etmesini bilir. Bu türkülü çocuk oyunu yüzyıllar önce olduğu gibi şimdi oynanmakta, yüzyıllar sonra da oynanacaktır. Tanpınar, "Her şey değişecek, fakat o kalacaktı ve olduğu gibi kaldığı için biz de, bir yığın değişiklik üstünden yine eskisi olarak kalacaktık. " der ve bu sürekliliği hayatın mucizesi olarak görür.

    Halkımıza ve hayatımıza ne kadar yaklaşırsak o kadar mes'ut olacağız. Biz bu türkülerin milletiyiz. " Bu sözleri Huzur' da İhsan söyler.

    Türkülerde ıstırap vardır, doğru. Fakat türkülerde sadece söyleyiş vardır. Onların "kederleri hakikî olsa insan kalbi yarım saat tahammül edemez. Burada bir kalabalıkla karşı karşıyayız. Tecrübe bir kişinin değil, bütün medeniyetindir. "

    Bizim insanımızın romanı türkülerde gizlidir. Anadolu'nun romanını yazmak isteyenler ona mutlaka Konya türkülerinden gitmelidirler. Yemen türküsü ile ona benzer türküler Anadolu'nun iç romanını yaparlar. "Di gel di gel da aaş gel! " diye atılan çığlıklar bu toprağın üstünde yaşayanların asıl romanını verirler.

    "Yaz gelende çıkam yayla başına

    Kurban olam toprağına taşına

    Zâlim felek ağu kattı aşıma

    Ağam, nerden aşar yolu yaylanın?

    diye başlayan bu acaip, kudretli ıstırap hangi ümitsiz gurbetten doğmuştur? "

    "Gezi bağlarında bir top gülüm var" diye başlayan türkü ise hiç fark edilmeden yutulan bir avuç zehre benzer.

    Gençliğimizin her Kerkük türküsünde içinden bir şeyler kopmalı, kırılmalı, ezilmeli.

    Eğer gözümüzün nurunu, alnımızın terini ve tecrübelerimizi bu genç ve verimli topraklardan esirgersek, yarın çiçeklerle gülümseyen baharlar yerine, ucu kanlı hançerleriyle sırıtan fırtınalar yaşarız. "

    Türkülerimiz de hayatımızın birer parçasıdır, bizden ayrılamaz. Çok meşhur Kerem ile Aslı hikâyemizin kahramanı Âşık Kerem Erzurum dağlarında kışa tutulur ve sevgilisi Aslı'ya şöyle seslenir:

    Bir han köşesinde kalmışam hasta

    Gözlerim kapıda kulağım seste

    Kendim gurbet ilde gönül sılada

    Gelme ecel gelme üç gün ara ver

    Al benim sevdamı götür yâre ver

    Gönlümüze ve ruhumuza hitap eden bu lirik türkünün ardından okuyacağınız "Estergon Kal'ası" manzumesi, bizleri büyük mücadelemizin şuurunda birleştirecek kudrettedir.

    Estergon kal'ası su başı durak

    Kemirir içimi bir sinsi firak

    Gönül yâr peşinde yâr ondan ırak

    Akma Tuna akma ben bir dertliyim

    Yâr peşinde koşar kara bahtlıyım.

    "Kâtip" türküsü, sözü ve ezgisi ile yalnız İstanbulluların değil, hepimizindir.

    Üsküdar'a gider iken aldı da bir yağmur

    Kâtibimin setresi uzun eteği çamur

    Kâtip uykudan uyanmış gözleri mahmur

    Kâtip benim ben kâtibin el ne karışır

    Kâtibime kolalı da gömlek ne güzel yaraşır

    "Havada bulut yok" türküsü imparatorluğumuzun son savaşları sırasındaki ıstırabı büyük bir sâdelik içinde dile getirir.

    Havada bulut yok bu ne dumandır

    Mahlede ölen yok bu ne figândır

    Soğuksu, Kırım'da Sudak ilinde bir kasabadır. "Soğuksu" türküsü, Rusların kasabayı işgâlinden sonra yakılmıştır.

    Biz gideriz Kırım'dan ey yâr ittifak idüp

    Aytır da ağlarım.

    YEMEN TÜRKÜLERİ

    380 yıllık hâkimiyetimiz sırasında Yemen, bizden çok daha fazla maddî imkânlar kazanmıştır. Osmanlı İmparatorluğu ise devamlı kaybetmiştir. Yüz binlerce şehide mezar olan Yemen toprakları, Anadolu'nun bağrını devamlı olarak dağladı; yakılan içli türkülerin dul gelinler, sıska öksüzler ağzından hicranla karışık dökülüşleri kalplerde acı bir tortu ve gözlerde ebedî gözyaşı bırakmıştır.

    MIZIKA ÇALINDI

    Mızıka çalındı, düğün mü sandın

    Al yeşil bayrağı gelin mi sandın

    Yemen'e gideni gelir mi sandın

    Tez gel ağam tez gel dayanamirem

    Uyku gaflet basmış uyanamirem

    Ağam öldüğüne inanamirem

    Erzurum-Faruk KALELİ'den

    Yemen'e gidenin dönmeyeceği bilinen bir husustu. Ancak hiç kimse bunun sebebini araştırmıyordu. Yalnızca "nedendir? " diye soruyor, ötesini Allah'a bırakıyordu:

    HAVADA BULUT YOK

    Havada bulut yok bu ne dumandır

    Köyde bir ölüm yok bu ne figândır

    Şu Yemen illeri ne de yamandır

    Ah o Yemen'dir gülü çimendir

    Giden gelmiyor acep nedendir?

    Şu dağın ardında redif sesi var

    Sorun, çantasında acep nesi var

    Bir çift yemenisi bir de fesi var

    Ah o Yemen'dir gülü çimendir

    Giden gelmiyor acep nedendir?

    Şu dağların ardı sıra gideriz

    Tüfek elde düşman için bekleriz

    Hatice'yle Fatma'yı da severiz

    Ah o Yemen'dir gülü çimendir

    Giden gelmiyor acep nedendir?

    Bağrı yanık Anadolu insanı duygularını Yemen üzerine türküler yakarak, destanlar düzerek dile getirmiştir. Etraflı bir araştırma yapıldığı takdirde Yemen üzerine söylenmiş daha yüzlerce türkünün ortaya çıkacağı muhakkaktır.

    Şu da bir gerçektir ki, dört yüz yıllık acı tortu bu halk türkülerinde açık seçik görülmektedir. Böylece dün ve bugün olduğu gibi yarın da bu acı tortu kalplerimizi yakacak, gözlerimizi sulandıracaktır. Yemen'den bize kalan hâtıra bu acı tortu ve gözyaşlarıdır!

    Yukarıda yapılan açıklamalar Selimiye hakkında Arif Nihat ASYA' nın aşağıdaki mısralarını hatırlatıyor:

    "Ne bir santim ileri ne bir santim geri

    Her taş beğenmiş konulduğu yeri"

    Türkülerimizde de öyle değil midir?

    AĞITLAR

    Ağıtlar, insanoğlunun ölüm karşısında veya canlı cansız bir varlığını kaybetme korkusu, telaş ve heyecan ânındaki üzüntülerini, feryatlarını, tâlihsizliklerini düzenli düzensiz söz ve ezgilerle ifade eden türkülerdir. En az Hun Türklerinden itibaren ölü gömme ve yuğ törenlerine bağlı olarak ananesi zamanımıza kadar gelen ağıtlar, bir bakıma, ölen için söylenmiş medhiye demektir.

    Tekirdağ'ın Yağcı Köyü'nde bir ninenin torunu için söylediği ağıt şöyledir:

    Oy neye bakıyorsun

    Neye ağlamıyorsun

    Acıkmadın mı susamadın mı,

    Kurbanın olsun nenen

    Boş beşiğine nasıl bakayım

    Kimi koyayım nasıl katlanayım

+ Yorum Gönder